लघुकथा (अङ्क २२ मा प्रकाशित)

 

"ए आमा ! यसपाली त छोरा दसैँको टीका थाप्न घर आउने रे !’’

बुहारीले मोबाइल सासूलाई दिँदै खुसी प्रकट गरिन् । ओछ्यानमै   थलिएकी आमा सकी नसकी उठिन्  । आगत र विगत कोट्याउँदै गर्दा आमाको आँखा रसायो । 

छोराले भन्यो,  "आमा ! अब तपाईंका दुःखका दिन गए । किन रुनु भएको ?’’  

आमाले आँसु पुछ्दै भनिन्,  "यो त खुसीका आँसु हुन्, बाबु !  घर  कहिले आइपुग्छस् ? कति दिनलाई आउँछस् ?’’ 

उसले हाँस्दै भन्यो,  "नवमीको दिन आइपुग्नेछु । अब त म बुढी आमालाई घरमा एक्लै छाडेर फर्किन्न, आमा !’’ 

’’नफर्केर घर कसरी धान्छस् ? फेरि अधर्मीहरू बसेका यो देशमा तँ टिक्न  सक्लास् र ? बरू आएको बेलामा मलाई सुविधा सम्पन्न बृद्धाश्रममा राखेर परिवार पनि लाने व्यबस्था गरेस्, बाबु !’’ 

उसले दृढ भएर भन्यो,  "होइन आमा ! जे जसो भएपनि बाँच्ने जोहो त त्यही गरम्ला । आमा र मातृभूमिको सेवा गरेर म आफ्नै देशमा बस्नेछु ।’’

..............................................................................‍

..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो

लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।