Friday, April 3, 2026

लघुकथा (अङ्क ३३ मा प्रकाशित)


"ममी एउटा खाउँ?’’ छ वर्षिय छोराले एउटा पुरी छुँदै भन्यो ।

तुलसीको पूजा गर्न सर–सामान ठिक पार्दै गरेकी जूनुले भनिन्, “हुँदैन बाबू । भगवान्‌लाई चढाएपछि मात्रै खानु पर्छ ।’’

“हस !’’ ऊ निन्याउरो अनुहार लगाउँदै हात बाँधेर चुपचाप बसिरह्यो ।

“बाबुलाई भोक लागेको हो ?’’ त्यही सँगै पूजाका सामाग्री ठिक पार्दै गरेकी फुपूले सोधिन् ।

“होइन ।’’ टिठ लाग्दो अनुहार लाएर उसले टाउको हल्लायो ।

“लेउ यो खाउ ।’’ फुपूले एउटा केराको कोसो दिंदै भनिन् ।

“नाई ! भगवान्‌लाई दिए पछि खान्छु ।’’ उसले नकार्‍यो ।

फुपू बालक नजिकै आईन् र च्याप्प समातेर अगाँलो हाल्दै भनिन्, “लु खाउ । बालक नै भगवान् हुन् ।’’

–लोकन्थली, भक्तपुर

..............................................................................‍
..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।

लघुकथा (अङ्क ३३ मा प्रकाशित)


अमृतपान गरेर अमर भएको कागलाई पानीको तिर्खा लाग्यो, उसले पोखरी खोज्न गयो । पोखरी भएको ठाउँ सबै चहार्‍यो,   

– कुनै गगनचुम्बी महल ठडिएको देख्यो   
– कुनै महानगरिय अफिस  

उसले फेरि ढुंगेधारा खोज्न गयो,   
– पानी नआएर घाँसपात उम्रेको अवस्था उसले देख्यो ।

इनार खोज्न गयो,   
– इनार कुनै भत्केको देख्यो, कुनै फोहोर फाल्ने कन्टेनर ।      

उसले बागमती र विष्णुमती हेर्न गयो,   
– सुकेर मसिनो बगेको बागमती र विष्णुमती ढल सिवाय केही देखेन ।

उसले माटोको गाग्रोमा ढुंगाहरू खसालेर आफूले पानीको प्यास मेटाएको सम्झियो,     
उसले कहीँकतै माटोको गाग्रीमा पानी छ कि भनी खोज्न गयो ।   
उसले त्यस्ता गाग्री पनि भेट्टाउन सकेन ।

काकाकुल हुँदै उड्दै गर्दा, उसले एउटा अखबार भेट्टायो, ‘मेलम्ची परियोजनाबाट बाटो पखाल्न सकिने गरी पानीको छेलोखेलो हुने ।’

उसले मेलम्ची कुर्ने बाहेकको विकल्प देखेन, कुरि बस्यो ! आज आउला, भोलि आउला, दशैंमा आउला, अर्को दशैंमा आउला भन्दाभन्दै धेरै मान्छेलाई कालले खायो, दुई तीन पुस्ता सकियो, तर त्यो अजम्वरी काग अझै काकाकुल हुँदै पानी आउने आशमा मेलम्ची पर्खी बसिरहेको छ ।

–महापाल, ललितपुर

.............................................................................‍
..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।

लघुकथा (अङ्क ३३ मा प्रकाशित)


हाम्रो विधाको अत्यन्तै राम्रो पुस्तक लोकार्पण हुँदै छ, समय मिलाउनु होला । पछि भ्याउँदिन भन्न पाइन्न नि ! अहिले यति चाँडै भनेको छ । धेरै अगाडि निमन्त्रणा पाएकाले रौसिँदै कुर्सी ओगटेर हेर्न सुन्न बसेका हामी अन्य विधाका थुप्रै गुरुहरूले मौकाको फाइदा उठाउँदै ज्ञानगुनका विषय सुनाउँदा धेरैले पट्यार मान्दै आफ्नो सिट छोडेको देख्दा अमिलो मन लिएर कार्यक्रमको रूपरेखा भिन्न भएको मनन गरियो । 

एकपछि अर्को विषयको जानकारी भएकाले कतिले मौका हो भन्दै छेडखानी गरेको पनि सुनियो । दर्शक दीर्घाको सङ्ख्या घट्दै गए पनि सोही विधामा लगाव र समर्पित भएकाहरूले आफ्नो धर्म निभाउँदै सभाको शोभा बढाइरहेका थिए । सबैको पालो सकिँदै गयो । अब प्रमुख अतिथिको पालो आयो । सकियो बल्ल भनेकाहरूको मन, मुख यति उज्यालियो सबै दङ्ग तर पहिलेका वक्ताको भने हेर्न लायकको देखियो अनुहार जब प्रमुख अतिथिले आफ्नो विधा बचाउनु अरू विधाको चर्चा आवश्यक छैन ।

–रातोपुल, काठमाडौँ

.............................................................................‍
..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।

लघुकथा (अङ्क ३३ मा प्रकाशित)


"ए रोपेको दिनदेखि म त हेर्न आएकी पनि थिइनँ । अहिले हेर्दा पो छक्क परेँ । पन्ध्र दिनमै हलक्क बढेर यत्रो भएछ– यो फूलको विरुवा !! अचम्म होइन त ?’’
दंग पर्दै रचनाले भनी ।

“ठूलो भएछ । खुशीको कुरा ।… तर यो अचम्मको विषय भने होइन । पर्याप्त चिस्यान भएको मलिलो माटोमा स्वस्थ्य बिउ नउम्रिनु र हलक्क नबढ्नु चै अचम्म हुन्थ्यो ।’’ दीक्षान्तले भने ।

उनी केही समयअघि मात्र भ्रष्टाचार विरोधी कार्यक्रममा सहभागी भएर भरखरै घर आइपुगेका थिए । दीक्षान्तको मन–मस्तिष्कमा कार्यक्रमको धङ्धङी मेटिइसकेको थिएन ।

“ठेकदारले अर्को नयाँ घर किनेछ है ।’’ दीक्षान्तले विषयान्तर हुँदै भने । फेरि थपे– “ठेकदारहरू आफूले कबोलेको पुल बनाउँदैनन् । बोलपत्र आह्वान भएका हरेक ठेक्कामा बोलपत्र हाल्न पनि छाड्दैनन् । टोलमा सबैभन्दा राम्रा घर उसैको हुन्छन्‌; नयाँ गाडी उनै चढ्छन् । सत्तामा रहेका मान्छेसँग उसैको हिमचिम हुन्छ । राजनीतिक दलहरू उनैलाई उम्मेदवारीको टिकट दिन्छन् । ठूला कर्मचारीहरू उसकै घरमा आउजाउ गर्छन् । ठेकदारले पुल नबनाएका कारणले वर्षौसम्म जुत्ता फुकालेर वारपार गर्ने अवस्थाका तिमीहामी पनि उसैलाई आदर गर्छौैं/मान्छौं ।’’

दीक्षान्त केही क्षण रोकिए ।

अनि फेरि भने– “भ्रष्टाचार बढ्न राम्रो होइन । भ्रष्टाचार धेरै बढ्नु पटक्कै राम्रो कुरा होइन । हामीकहाँ भ्रष्टाचार बढ्नु दुःखको कुरा; तर आश्चर्यको कुरा भने होइन । …भ्रष्ट सम्मानित हुने मलिलो समाजमा भ्रष्टाचार नबढोस् त ?’’

रचना र दीक्षान्त दुईजना मात्र थिए– फूलबारीमा ।
प्रसङ्गलाई पक्रेर रचनाले केही बोली मात्र दिए…
दीक्षान्त रचनाको प्रतिक्रिया सुन्ने धुनमा देखिन्थे ।

–बोझेपोखरी, ललितपुर

..............................................................................‍
..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।

Thursday, April 2, 2026

लघुकथा (अङ्क ३३ मा प्रकाशित)


गाउँको सुनसान गोरेटोमा आज पनि साँझ अलि छिट्टै ओझेलियो ।
हावामा कुनै अदृश्य करुणाद्र्रता झुन्डिएको थियो— जस्तो कि कसैले मौन चित्कारलाई आकाशमा टाँसेको होस् ।

उनी—सानो देहभित्र ठूलो त्रास बोकेकी बालिका —
ओसिलो भित्ताको कुनामा गुम्सिएकी थिइन् ।
ओठहरू कम्पायमान, तर स्वर निष्प्राण ।

नयनहरूमा आँसु थिएनन्, केवल स्तब्ध आक्रोशको निःशब्द व्योम थियो ।

उनले हिजोको रात सम्झिन खोजिन्‌
तर स्मृति आफैँले आँखा चिम्लियो,
जस्तो कुनै दारुण सत्यलाई समयले पनि सहन नसकेको होस् ।

“आमा…”
शब्द जन्मन खोज्यो, तर घाँटीमै गलित भयो ।

बाहिर गाउँलेहरू भेला हुँदै थिए—
न्यायको कुरा, इज्जतको कुरा, दोषीको खोजी ।

–बौद्ध कुमारीगाल, काठमाडौंँ

..............................................................................‍
..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।