मझौला उद्योगको प्रबन्धकमा चुनिएपछि फूलमालाले स्वागत गरे । सौहार्दपूर्ण वातावरणमा बधाईसँगै शुभकामना पाएँ । सट्टामा निःशुल्क सबैलाई बराबर धन्यवाद दिएँ । कञ्चनजङ्घा खुलेझैँ सबै खुलेका थिए । खुसी देखिए । कार्यालय सम्हालेको पहिलो मसान्तमा आउने महिनाको समयतालिका बनाउन लागें । त्योभन्दा पहिले कम्पनीको नियमानुसार को ? कुन दिन बिदा बस्न चाहन्छ ? सबैसँग सोधें । त्यो शाखामा जम्मा कामदारी दशजना थिए । त्यसमा आधा सङ्ख्याले मलाई सामूहिक रूपमा उल्टै प्रस्ताव राखे ।
–“कम्पनीको बिदा बारे नियम परिवर्तन गर्न मिल्दैन, सर ?“
– “किन र !“
– “दैनिक आठ घण्टा मात्र काम गर्दा कम्पनीको उद्देश्यमा पुग्न सकिँदैन । सेवाग्राहीको माग पुर्याउन नसकिएला कि !”
– “मनासिब विषय उठायो, जस्तै लाग्यो । कम्पनीकै खातिर सोच्दारहेछन् ।”
मनमनै सोचें । अगाडि केही बोल्न खोज्दै थिएँ, बिचमै बाँकी पाँचजनाको अर्को समूहले रोकेर विरोधको आगो ओकल्यो ।
– “हुँदैन, हुँदैन । त्यही समयभित्र मुखभन्दा हात चलाउनुपर्छ, सकिन्छ ।“
बुझ्दै जाँदा भेद खुल्यो । अघिल्लो समूह दैनिक घण्टाको हिसाबमा र पछिल्लो समूह चाहिँ मासिक तलब खाने गरी त्यहाँ दुई थरीका कामदारीहरू रहेछन् ।
जीवित राख्नका लागि तपाईंको
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।
