रामबहादुर बस्नेतले आफिसबाट फर्किँदा वरको बोन्साई रूख ल्याएर झ्याझलको छेउमा राखे । आमाले देखेर सोधिन, “के हो यो ?’’
छोराले गर्वका साथ भन्यो, “यो वरको बोन्साई रूख हो । यसलाई बढ्न नदिएर सानै राखिएको हो, धेरै दाममा बिक्री हुन्छ ।’’
“तँलाई खान र खेल्न नदिएको भए, यति ठूलो मान्छे हुन्थिस् ।’’ केही बोलेन छोरो, उसलाई हेरेर उसकी श्रीमती हाँसिन् ।
“किन प्रकृतिको नियम पालन गर्दैनन्, धेरै पढेका ठूलाठूला मान्छे ।’’ आमा आफ्नो कोठामा पसिन् ।
अर्को दिन झ्यालमा बोन्साई वरको सानो रूख थिएन । सास–बुहारी प्रसन्न थिए ।
- दुर्गागढी, प्रधाननगर,
..............................................................................
....साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।
जीवित राख्नका लागि तपाईंको
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।
