म किन लेख्छु ? भन्ने प्रश्न जति सरल छ उति नै जटिल पनि । सरल यस मानेमा छ की, लेखकले जे ध्येयका लागि पनि लेख्न सक्छ । त्यसैले, उत्तर जे पनि दिन सकिन्छ । फगत लेख्नका लागि मात्र लेख्छु भन्ने उत्तरको अपेक्षा, यो प्रश्नले गर्दैन । लेख्नुको उद्देश्यलाई गहिराइमा गएर खोतल्नु, यो प्रश्नको आशय भएकोले प्रश्न जटिल छ भन्दा अतिशयोक्ति नहोला ।
प्रथमतः लेखन मेरो रुचिको विषय हो । लेख्दा मलाई आनन्द महसुस हुन्छ । लेखन मेरो भावना अभिव्यक्तिको माध्यम हो । लेखनले शब्दका रूपमा आत्माको आवाज बनेर, मनभित्रका उतारचढाव, रिस, राग, माया, प्रेम, सुख, दुःख, हर्ष, आनन्द, अनुभव र अनुभूतिहरूलाई प्रस्तुत गर्दछ ।
दोस्रो, मेरो लेखनले मलाई शक्ति, ऊर्जा, उत्प्रेरणा दिन्छ त्यसैले म लेख्छु । लेखन मेरो साथी, आफन्त र शत्रु पनि हो । लेखले मलाई साथ र सहयोग मात्र दिंदैन, सचेत पनि गराउँदछ ।
तेस्रो, लेख्दा मलाई आत्मसन्तुष्टि त मिल्छ नै तर म सन्तुष्टिका लागि मात्र लेख्दिन । मैरो लेखनले पाठकलाई सूचना, ज्ञान, मनोरञ्जन, शिक्षा, सचेतना, प्रेरणा मिलोस् र मेरो आत्मानुभूतिको हिस्सा पाठकसँग पनि पुगोस् भन्ने हेतुले म लेख्ने गर्छु ।
चौथो, लेखन मेरा लागि व्यायाम, योग र ध्यान जस्तै हो । लेखन कला हो र, साधना पनि हो । लेखनले मेरो मानसिक, शारीरिक, मनोवैज्ञानिक र बौद्धिक क्षमतामा मलजल गरेर सन्तुलन कायम गर्दछ । त्यसैले म लेख्छु ।
पाँचौँ, म लेखनलाई सेवाको रूपमा लिने गर्दछु । जब सर्जकले सृजना गर्छ त्यो सिर्जना सर्जकमा मात्र सीमित हुदैन । पुस्तक, सामाजिक सञ्जाल र संसार माध्यमबाट पाठक समक्ष पुग्दछ । त्यसैले म सेवाको भावनाले पनि लेख्ने गर्दछु ।
मेरो विचारमा लेखन कला हो । लेख्न पढ्नुपर्ने हुन्छ । प्राप्त ज्ञानहरूलाई शब्दमा उतार्न सीप चाहिन्छ । सो सिर्जनशील कार्य पनि हो । आफूले गरेको सृजना कस्तो रह्यो भनेर पाठक प्रतिक्रियाको माध्यमबाट पृष्ठपोषण लिएर आफ्नू लेखन कौशलमा निखारता ल्याउन सकिन्छ ।
निस्कर्षमा भन्नुपर्दा, म मेरा भावना र अनुभूतिहरूलाई अभिव्यक्त गर्न, समान आवृत्ति कायम गरी पाठकसँग साट्न र लेखनको माध्यमबाट समाजमा योगदान दिन लेख्छु ।
जीवित राख्नका लागि तपाईंको
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।
No comments:
Post a Comment