Tuesday, January 20, 2026

लघुकथा (अङ्क ३१ मा प्रकाशित)


यी सबै दलालीहरू हुन् । यिनीहरूले दलाल गरेर सबै कुरा बिगारे । देश बिगारे नियम बिगारे । सबै बिगारे । यस्तो दलालीहरूलाई यहाँ बस्ने एकछिन पनि हक छैन । यिनीहरूले देश जनता केही भनेनन् सबै आफ्नै मनोमानी गरे । यिनीहरूलाई देश निकाला गर्नुपर्छ ।’’ कालुराम चिया पसलमा गफ लगाउँदै निक्कै कड्किए ।

उमेरले ७५ टेकेका कालुराम पञ्चायती कालका प्रधानपञ्च हुन् । उनलाई अहिले पनि कालुराम साहु अथवा पञ्चे भनेर मान्छेहरूले चिन्छन् । उनी गणतन्त्र आइसकेपछि पनि हरेकपटक चुनावमा उठे तर हरेकपटक हार मात्र व्यहोरे ।

उनी चिया पसलमा बसेर हरेक दिनजसो यसरी नै अहिलेका राज्य सत्ता चलाउनेहरू माथि खैरो खनिरहन्छन् ।

“बरु हाम्रै पालामा सबै कुरा ठिक थियो । कम्तीमा मान्छे डराउँथे । नियम कानुन प्रहरी प्रशासन र अदालतको त कम्तीमा डर थियो अहिले त केहीको डर छैन । सबै मै हुँ भन्छन् । सबै राजा बन्न खोज्छन् ।’’

चिया पसलमा युवादेखि अहिलेका स्थानीय जनप्रतिनिधिहरूसम्म बसेर चिया पिउँथे र उनका कुरा सुनेर हाँस्ने अथवा उडाउने गर्थे ।

उनी भन्ने गर्थे हेर एकपटक यस्तो समय आउँछ सबै उथलपुथल हुन्छ अहिलेका यी भ्रष्टाचारीहरू भागाभाग हुनुपर्छ । युवाहरूले अहिलेका यी भ्रष्टहरूलाई लखेट्छन् । उनका कुरा सुनेर धेरैजसोले ओठ लेर्प्याउने गर्थे ।

एकाएक युवाहरूले हुरी र चट्याङ जस्तै आन्दोलन गरे । सत्ता र शक्तिको आडमा बसेर देश सक्ने भ्रष्टाचारीहरूको भागाभाग भयो । केही दिन देश ठप्प भयो धेरै युवाहरूले सहादत प्राप्त गरे पनि युवाहरूले चाहेको सरकार बन्यो । असल र विद्वान् व्यक्तिहरू मिलेर सत्ता सम्हाले । अमन चयन र कानुनी राज सुरु भयो ।

ठप्प पछाडि फेरि चिया पसल खुल्यो । कालुराम भनिरहेका थिए “देख्नुभो नि यो कलियुग हो । आफूले कसैले पनि पाप दम्भ र मनोमानी गर्छ भने त्यसको परिणाम तुरुन्तै देखिन्छ ।’’ चिया पसलका चिया खान आएका सबैले यसपटक ओठ लेर्प्याएनन् बरु ताली बजाए ।

- बेलबारी – २, नवदेव मार्ग, लालभित्ती, मोरङ

..............................................................................‍
..‍.‍.‍साथ सहयोगको खाँचो
लघुकथा संसार र कविता संसार अनलाइन मासिक पत्रिकालाई
जीवित राख्नका लागि तपाईंको 
आर्थिक सहयोग महत्वपूर्ण हुन्छ ।

No comments:

Post a Comment