लघुकथा (अङ्क १ मा प्रकाशित)

रोजाई

-रुद्र अधिकारी
इटहरी, सुनसरी हालः लन्डन बेलायत

"निसु ! यो टिकटक चलाएर तिमी कहिल्यै थाक्दैनौं होइन? बिहान उठेदेखि यसैमा झुन्डिएको छ, मेरा लागि समय नदिए पनि कमसेकम केटाकेटीलाई त समय देउ !”

निसुले जवाफ दिइन्– “सबै काम सकेर यसो मोबाइल छोएको मात्र के थिएँ ! यत्रो भनाइ खानुप¥यो । घरको काम कति हुन्छ, घरमा बसे पो थाहा होस ? अरुका घरै छोडेर टिकटक बनाउन कहाँ कहाँ पुग्छन् । मैले भने घरको काम सकेर एकछिन के चलाएको थिएँ, ठूलै अपराध गरेजस्तो सास्ती झेल्नु प¥यौ ?

“मैले देख्दा सधैं टिकटक चलाको मात्र देख्छु । म नहुँदा के गर्छौं मलाई के थाहा ! अब अति भयो । कि तिमी मलाई रोज कि टिकटकलाई !“ उसले निसुलाई दबाब दियो ।

निसुले पनि साहस जुटाएर जवाफ दिइन् “तिललाई पहाड बनाउने ? नारी भनेर कमजोर ठानेको? म तिम्री दासी हैन । मैले परिवारको जिम्मेवारी राम्रोसँग बुझेकी छु र कर्तव्य पनि सोही अनुसार निर्वाह गर्दै आएकी छु । मलाई तिम्री श्रीमती भएकाले टिकटक चलाउने पनि स्वतन्त्रता छैन भने यो सम्बन्धको के काम? रोज्नै पर्छ भने म तिमीलाई होइन टिकटकलाई रोज्छु ।’’