लघुकथा (अङ्क ४ मा प्रकाशित)

सुखानुभूति

-सूरज गजुरेल
तेलियागाउँ, तेजपुर (असम) 

कलाक्षेत्रमा नाटक हेर्न पस्दाको निर्मल आकाश बाहिर निस्किदा कालो बादलले ढाकिसकेको रहेछ । राती नौ बजेको समय, तर निरोधार झरीले गर्दा मध्यरातको झैं लागि रहेको थियो । मानिसहरू झरीले गर्दा आ–आफ्नो गाडीसम्म पनि जान नसकेर अडिटोरियमको बाहिर ओत लागि बसेका थिए ।

मनोजको गाडी अडिटोरियमको नजिक पार्किङ्ग भएको हुनाले, उ कुदेर गई गाडीभित्र पसे अनि गाडी चालु गरी जान लागेको बेला, उसको मनमा एउटा भावना प्रवल भइ आइदियो ।

उस्ले गाडी बन्द गरी, गाडीमा रहेको छाता उघारी बाहिर निस्कियो अनि एक एक जना गरी त्यहाँ ओत लागि बसिरहेका सबैलाई छाता ओडाएर आफ्नो गाडीसम्म पु¥याई दियो । सबैले उ प्रति हृदयदेखि आभार प्रकट गरे, मनोज पनि मनदेखि आनन्दित भयो ।

एक एक गरी सबै त्यहाँबाट गइसकेपछि, एकोहोरो झरी माझ मनोज एक्लै थियो तर उस्लाई भने धेरै आफन्तहरूको माझ भएझैं लागिरहेको थियो अनुभूतिमा ।

अन्तमा, मनोज पनि गाडी लिएर घरतिर लागे । झरी, चट्याङ्ग बीच एक्लै सुनसान सडकमा आनन्द मनले गाडी चलाई गीत गुनगुनाउँदै खुसीका साथ आफ्नो गन्तव्यतिर अघि बढी गइरहेको थियो । आज उसको मनमा अपार खुसी थियो, केही राम्रो र केही सहयोग गरेको खुसी मनले मनदेखि पाएको स्यावासी, परम शान्ति अव्यक्त सुखानुभूति.....