लघुकथा (अङ्क ९ मा प्रकाशित)

अबिरजात्रा

-ध्रुवराज थापा ’पुरुष’
काभ्रे, पनौती हालः कपन, काठमाडौँ   

"वीर ज्याकी... जिन्दावाद ! ज्याकीको दुस्मन... मूर्दावाद !!
यो जित कस्को ? ...ज्याकीको ! ज्याकी कस्को ? ... जनताको !’’

चर्को चर्को आवाजमा नारा घन्किएको थियो । मोटरसाइकल र गाडीको निकै लामो लाइन र मानिसका लावालस्करका बीचमा एउटा गाडीमाथि ज्याकी दुवै हात हल्लाइरहेको थियो । ऊ अबिर र मालाले छोपिएको थियो ।

भान्सामा खाना बनाउँदै गरेकी आमाले सोध्नुभयो, ‘‘छोरी बाहिर के को जुलुस हो, चुनाउ नै जितेजस्तो माइकको ठूलो ठूलो आवाज सुन्छु त ! चुनाउको माहोल त छैन आजभोलि ।’’

झ्यालबाट त्यो परिदृष्य नियाली रहेकी छोरीले आमालाई भनिन् “आमा त्यो बलात्कारी हत्यारा ज्याकी डन थियो नि, हो त्यो छुटेछ ! सरकारले उसलाई आम माफी दिएछ ! उसैको अबिरजात्रा हो !’’

छोरीको यति कुरा सुन्नासाथ आमा आँत्तिदै दौडिएर छोरीको कोठाममा आइन्, झ्याल ढ्याम्म बन्द गरेर चुकुल लगाइन् र छोरीलाई अँगालोमा बेरिन् ।